Κορίτσια, ο ....... Τσιολής

Εψές μετά που ετέλειωσε το "Παρα Πέντε" έκαμα ένα ζάππινγκ, τζιαι έππεσα στην τέλεια σειρά του Σίγμα "30 και κάτι". Διασκευασμένο από την Αμερικάνικη παραγωγή “Thirty something” που προβλήθηκε με μεγάλη επιτυχία σε 7 χώρες. My ass!!! Πάντως δαμέσα, βλέπω το στον πάτο του πάτου της τηλεθέασης. Όχι για το γελοίο adaptation στην Κυπριακή καθημερινότητα. Όχι μόνο τουλάχιστον.




Η σειρά για όσους δεν είχαν την τύχη να την δούν (ή μάλλον είχαν την τύχη να μην την δούν) απεικονίζει την ζωή μιας παρέας παντρεμένων τριαντάρηδων, που εχωρίσαν ή μάχουνται να χωρίσουν τζιαι δεν έχουν άλλη έγνοια που το πως θα αππηήσουν. Ο ζέν πρεμιέ της σειράς, είναι ο μεγάλος οσκαρικός ηθοποιός Κωνσταντίνος Τσιολής, που γαμά τζιαι δέρνει ότι βρεθεί μπροστά του τζιαι παίζει το μεγάλος Δον Καβλόν. Τύφλα νά'χει ο Μπάρκουλης. Κορίτσια, ....ο Τσιολής. Από ηθοποιία, κάτω που το μηδέν, αλλά προσπαθεί απεγνωσμένα να αποδώσει όσο καλύτερα μπορεί το το ρόλο του τοππουζοκυπραίου που νομίζει ότι μόνο τζιείνος είσιε την τύχη να γεννηθεί με βίλλα.

Στο ένα επεισόδιο γαμά την καλύτερη φίλη της γυναίκας του, στο άλλο πάει καπαρέ, στο επόμενο γαμά την γυναίκα του, μετά την φίλη της τζιαι μετά τρεις αρτίστες του καπαρέ μαζί. Τζιαι μετά όταν κόφκει την ερωμένη του με τον καινουριο φίλο της, χτιτζιάζει (μα γαμούν τζιαι άλλοι;) τζιαι δηλώνει "Πάω να φύω γιατί εν μου αρέσκουν αρέσκουν οι παρτούζες".... Ε, τζιαι σιγά κύριε Τσιολή, σύναξε την τζιαι εν να την πατήσεις...

Εξίχασα να αναφέρω, ότι μέρος του comic relief της σειράς είναι ότι ο Τσιολής μιλά τζιαι στην βίλλα του ("Ηρέμησε ρε φιλε, κάμε υπομονή τζιαι σε λλίο θα γα-μπίπ...) με κάτι ωραία πλάνα που ανάμεσα στα σιέλια του ενώ οδηγά τζιαι πάει στο καπαρέ κλπ... Προσπαθούν να το κάμουν αστείο, αλλά με το ταλέντο του Τσιολή εν totally ηλίθιο.

Μια άλλη τρομερή συμπάθεια μου εν τούτο το παιδί
Τούτος ο καβλιάς, σόρρυ, εν ιξέρω το όνομα του, σε όποια σειρά παίξει, είναι εγγυημένη η .... αποτυχία της. Τούτος παίζει τον geek της παρέας που έσιει οικογενειακά προβλήματα, τζιαι νομίζω παρασέρνει τον τζιαι τούτον ο Τσιολής στην νυκτερινή υπόγεια ζωή. Μετά από μερικές επισκέψεις σε καπαρέ, τζιαι αφού είδε μερικά show, εψές αποφάσισε να "ρίξει τζιαι τούτος ένα χοντρό". Πολλά γελοία φάση, θα είπε τουλαχιστον 4 φορές ότι εν η πρώτη του φορά, τζιαι εφαίνετουν όπως το μαθητούδι που εν η πρώτη του φορά τζιαι εν χαμένος. A, έκατσε του τζιαι 100 λίρες η βίζιτα. Πολλά ακριβή ρε κουμπάρε, όντως ήταν πρωτάρης αφού έχταρεν τον. Πάντως εφαίνετουν πειστικός στο ρόλο του αυτή τη φορά, ίσως πέραν του δεόντος. Μάλλον οφείλεται στο ότι ήταν όντως η πρώτη του φορά, που έκαμνε ερωτική σκηνή στο φακό, τζιαι επειδή ετρίφκετουν ο ημίγυμνος άππαρος πάνω του τζιαι ετριβιτζίαζετουν... Ενώ ο Τσιολής, απολαμβάνει το σαν έμπειρος stud...

Πάντως η σειρά θυμίζει μου έντονα τζιέινο το blockbuster του ΑΝΤ1 "Η Γοητεία της Μαλακίας.... εεεεε.... Αμαρτίας". Η μήπως ήταν το άλλο blockbuster "Ο Ίσκιος της Φωτιάς"; Τέλος πάντων, τζιαι σε τούτη την σειρά πάντα είσιε καπαρέ, τζιέρρατα, σπαρκωμένους τύπους που εν ηξέραν σε ποιάν τρύπα να την πρωτοβάλουν, αλλά ποττέ τέθκειον επιβήτορα του βεληνεκούς του Τσιολή. Μήπως εν ο ίδιος ο σεναριογράφος τζιαι έσιει απωθημένα; Πάντως, εκαταλήξαν στον κάλαθο τούτες οι σειρές, έτσι αθόρυβα εκόψαν τες χωρίς να το πάρει κανένας πρέφα.Σαμπώς εθώρουσεν τες τζιαι κανένας?

Ένας Νορμάλ Γάμος

Σήμερα θα δούμε μερικές φωτογραφίες από ένα γάμο (όχι δεν είναι Κυπριακός γάμος). Αφήνουμε τις φωτογραφίες να μιλησουν από μόνες τους...


Το Ζευγάρι έξω από την εκκλησία


Αναμνηστικές φωτογραφίες έξω από την εκκλησία



"Αρραβωνίζεται ο δούλος του Θεού ...... κλπ κλπ κλπ"



Το κόψιμο της τούρτας




Φωτογραφίες με τα παρανυμφάκια πρό του γλεντιού



Η νύφη ενω δέχεται τα συγχαρητήρια από τον συμπέθθερο



Ο γαμπρός και η νύφη δίνουν δυναμικά το έναυσμα για χορό



Η νύφη αποφασίζει να αλλάξει σε κάτι πιό άνετο για χορό με την βοήθεια του καλού της.(Η νύφη είπε να δώσει έναυσμα τζιαι έδωκε)



Το ζευγάρι συνεχίζει τον χορό υπό τις πισκαλιές του πρωτοκουμπάρου, που ήπιεν λλίον παραπάνω



Το ζευγάρι επιδικνύει τις χορευτικές φιγούρες που έμαθε στην σχολή χορού, για το γάμο



Ο πρωτοκουμπάρος χορεύει με την νύφη που έιπεν να τον συμμαζζέψει νάκκον (Η πρωτοκουμέρα πού εχάθηκεν;)



Έτην τζιαι την πρωτοκουμέρα στον χορό



Η πρωτοκουμέρα δίνει ρέστα, επί του τραπεζιού, αφού η ορχήστρα παίζει το "Ανέβα στο τραπέζι μου, κούκλα μου γλυκιά"


Συνάξετε την τζιαι έγινε τσαλάτζι



THE END

Περί παρατηρητικότητας

Δυστυχώς, είμαι ένας που τζιείνους που δουλέφκουν τα Σάββατα. Έτσι τζιαι το περασμένο Σάββατο, εσηκώστηκα με πολλύν κόπο, αφού εξενυχτήσα λλίον την προηγούμενη νύχτα, εσάστηκα, τζιαι έπιασα το αυτοκίνητο που το ππάρκι, τζιαι επήα δουλειά. Κατά η ώρα ενιάμιση, αθθυμήθηκα ότι εν ήπια το χάππι μου (όϊ της πελλάρας, το άλλο) οπότε επετάχτηκα έσσω να το πιώ.

Φτάννοντας στο ππάρκι της πολυκατοικίας είδα κοσμοσυρροή, ένα περιπολικό, μπάτσους κλπ. Λαλώ που μέσα μου, αλώπως εν οι που κάτω πάλε. Έσιει ένα ζευκάρι που κάτω μας, τζιαι έσιει τρείς ημέρες που κάμνουν καυκά τρικούβερτο. Προχτές ετσιριλλά τζιαι έκλαιε όπως τη λόττα πον να την ισφάξουσιν. Εν ιξέρω αν τζιεινος ο γάρος έδερνε την, αλλά μαλλον έτσι φαίνεται. Την Παρασκευή, η ώρα 7 το πρωϊ, η γυναίκα ερότσιαζε τον άντρα της της τζιαι εβούραν τον μεσ' το ππάρκι φωνάζοντας: "Τί ώρα εν τούτη που έρκεσαι έσσω; (Φαίνεται ο άνθρωπος εποτζιοιμήθηκε στην αγκαλιά κανενού ανθού της Μολδαβίας, έκαμε κανένα έγκλημα;) Είπα σου εν να φύω! Να μεν ξαναπατήσεις έσσω αν θα έρκεσαι έτσι ώρες! κλπ κλπ". Λαλώ εν τωρά που εν να φάει καμιαν αδέσποτη κανένα αυτοκίνητο, αλλά είσιει καλό σημάδι η κυρία.

Τελικά επήα να δώ ήντα μπου έγινε. Τελικά εν ήταν το αγαπημένο ζευγάρι. Έππεσε το ππεριβάζι ενός παραθύρου που τον 6ο όροφο, τζιαι το αυτοκίνητο που ήταν πουκάτω ..... έκαμεν την. Όπως τζιαι η ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου, που είσιε ένα καπω τζιαι ένα φτερό με... ππεριβάζι. Ο αστυνομικός εμάσιετουν να έβρει ποιου εν το διαμέρισμα, τηλέφωνα, ιστορίες. Ρωτώ την διπλανή, "Ήντα ώρα έγινε το συμβάν;" Λαλεί μου "η ώρα 5 το πρωϊ, έν άκουσες τίποτε;"

Η ώρα 5;!;! Το αυτοκίνητο μου ήταν παρκαρισμένο δίπλα που το εν λόγω αυτοκίνητο, έπιασα το το πρωί, έφυα τζιαι δεν επήρα πρέφα!!! Πάω βουρητός στο αυτοκίνητο, θωρώ το ποτζιει, θωρώ το ποδά, ευτυχώς εν είσιε τίποτε.

Αλλά παρατηρητικότητα που την έχω ρε γαμώτο! Ολόκληρο ππεριβάζι πάνω στο καπώ του αυτοκινήτου δίπλα που αυτοκίνητο μου τζιαι να μεν δω τίποτε;

Κατσε Καλα

Εν νομίζω να το ανέφερα αλλά η δουλεία μου εσιει σχέση με αυτοκίνητα τζιαι τα παρελκόμενα τους. Ενώσο ήμουν στην Φρανκφούρτη έλαβα ένα τηλεφώνημα από ένα πελάτη από την Κύπρο, λέγοντας μου ότι διάβασε στην εφημερίδα ένα άρθρο που έλεγε ότι η Κύπρος έιναι η πιο άκριβή χώρα σε εξαρτήματα αυτοκινήτων, "τζιαι αλώπως κλέφτετε μας". Wow dude, ήξερες ότι είμαι εξωτερικό, εν κανεί που πλερώνω τζιαι ρόουμινγκ, έπιασες με να με πείς τζιαι κλεφτη;

Πραγματικά με επαραξένεψε το γεγονός, καθότι ξέρω ότι ο τομέας μας είναι μια εξαίρεση από τις άλλες επιχειρήσεις: τα συνεργεία αυτοκινήτων κονωμούν σε ποσοστά εκπτώσεων από τις αγορές τους, παραπάνω που τους εισαγωγείς. Υπολόγισα ότι κάτι τέτοιο έφταιε, αφού στο τέλος ο ιδιώτης ιδιοκτήτης αυτοκινήτου, επλέρωννε τα μαλιοτζιέφαλα του με διπλοπλήρωμα ΦΠΑ, που τα έξυπνα συνεργεία. Γι'αυτό τζιαι πολλοί ιδιώτες, ψουμνίζουν μόνοι τους τα ανταλλακτικά τους τζιαι παίρνουν τα του μηχανικού, πληρώνοντας δε λιγότερα σε parts αλλά διπλοπληρώνουν το labour, γιατί οι μηχανικοί αρρωστουν οταν δεν φκάλλουν προμήθεια.

Επιστρέφοντας Κύπρο, ένεκάτωσα τζιαι ήβρα το εν λόγω άρθρο. Δκιαβάζοντας το, είδα ότι η έρευνα προερχόταν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ασφάλισης. Έτσι εξηγείται... Στα πιο πανω προσθέστε:

1) Οι ασφαλιστικές εταιρείες αρκούν να πιερώσουν. Οπότε τα συνεργεία, "βαλλουν πάνω" στις αρχικές τιμές των εξαρτημάτων (των οποιών ήδη επωφεληθήκαν την έκπτωση) τζιαι στα εργατικά τους. Αυτό στο παζάρι ονομάζεται "πουπανωπροίτζι".

2) Στην Κύπρο, κάθε εταιρεία έσιει ένα υπεύθυνο αγορών, ο οποίος αποφασίζει από που θα γίνονται οι αγορές της εταιρείας. Όταν η εταιρεία εν μεγάλη όπως μια ασφαλιστική στην προκειμένη περίπτωση, ο υπευθυνος αγορών εν υπάλληλος. Οπότε δεν τον κόφτει να γοράσει η εταιρεία του που τζιαμέ που εν πιο φτηνά, αλλα που τζιαμέ που εν πιο πολλη η μίζα που θα εισπράττει, εφόσον εν να τους δώσει την δουλειά. (note: αυτό δεν συμβαίνει ΜΟΝΟ στις ασφαλιστικές)

Έτσι για να ανακεφαλαιώσουμε έχουμε, τις εκπτώσεις που παίρνουν τα συνεργεία, το "πουπανωπροίτζι", τζιαι επίσης τις μίζες. Αλλά δεν τελείωνει εδώ το πράμα. Στο παραφούσκωμα των τιμών τούτων, έχουμε και ένα άλλο βραχνά που ανεβάζει το "κασέ" ακόμα πιο ψηλά, και συγκεκριμένα 15% πιο πάνω. Ο γνωστός ΦΠΑ, ο οποίος προς το παρών έιναι 15% και αναμένεται να ψηλώσει στο εγγύς μέλλον.

Μετά περιμένουμε να μην είμαστε ακριβοί. Και όμως είμαστε οι πιο φτηνοί. Το πρόβλημα είναι ότι μέχρι να φτάσει το προϊον στον end user, ο τελευταίος όχι μόνο πληρώνει την νύφη, αλλά πλουμίζει την τζιόλας τζιαι μάλιστα πλουσιοπάροχα.

Οπότε κύριε πελάτη, που μου τηλεφώνησες εξωτερικό πως σε κλεφτω, νομίζω ότι διαβάζοντας το άρθρο, τζιαι όχι μόνο να δείς την επικεφαλίδα, θα βοηθούσε να αναγνωρίσεις τον "κλεφτη". Ναί, είσαι εσύ.

Σημείωση: Το εν λόγω άρθρο είναι από τον Πολίτη, τεύχος 12 Σεπτεμβρίου 2006, σελίδα 16.

Υποδομη για γελια

Μόλις επέστρεψα από την Φρανκφούρτη, όπου επισκέφθηκα για μια φτομάδα μια διεθνή έκθεση. Η έκθεση ήταν αρκετά μεγάλη, όπως κάθε χρόνο (φέτος ήταν 60 χλμ οι διάδρομοι περίπτερο-περίπτερο). Τζιείνο που μου έκαμε εντύπωση τις τελευταίες μέρες, ήταν η ευκολία με την οποία οι επισκέπτες και εκθέτες έφεφκαν που την έκθεση, κάθε απόγευμα. Μέσα σε λιγότερο που 45 λεπτά, αντιπροσώποι 4,500 εκθετών τζιαι αρκετές δεκάδες χιλιάδες από τις 160,000 επισκέπτες εχάννονταν ως δια μαγείας. Μετρό, τραμ, τρόλλευ, λεωφορεία ταξί κλπ.

Τότε ήρθε στο νού μου η κουβέντα ενός συμπατριώτη και συνεργάτη/ανταγωνιστή: "Η Κύπρος, με την στρατηγική θέση που έχει, έπρεπε να ήταν πρωγεργάτης σε έτσι διεθνείς εκθέσεις." Εν λέω, σαν concept καλό. Μια διεθνής έκθεση-γέφυρα Ευρώπης-Αφρικής-Ασίας-Αραβικών χωρών. Θα "εσιεζούμαστουν στες λίρες" όπως είπε ο παίκτης. Αλλά εκτός του ότι εν έχουμε τα λεφτά για κάτι τέτοιο τζιαι τον εκθεσιακό χώρο (καλά ο χώρος διεθνούς έκθεσης, όσο τζιαι φορεί τους ντόπιους, αν φέρουμε τζιαι λλίες σιηλλιάες ξένους, πού εν να μπούν;), δεν έχουμε ούτε την υποδομή για κάτι τέτοιο.

Φανταστείτε ότι έχουμε τον σωστό εκθεσιακό χώρο, τα ξενοδοχεία μας σε off-peak season εν να κανίσουν για τους επισκέπτες & εκθέτες, καπαρέ δόξασι το Θεό έχουμε, εστιατόρια κλπ είμαστε OK. Εν η πρώτη ημέρα της έκθεσης, ούλλα στημένα έτοιμα μέρες πριν, τζιαι πηγαίνουν οι επισκέπτες κουτσά στραβά στην έκθεση. Όταν τελείωσει η έκθεση, πως θα φύουν;;; Με μετρό, με τρόλλευ, με τρένα, με τραμ έχουμε. Τα λεωφορεία μας λειτουργούν σε ρυθμούς λήθαργου, τζιαι τα ταξιά μας όσο πιο αργά πάσιν, τόσο παραπάνω χρεώνουν. Οι Κυπραίοι εν να το πιάσει ο καθένας το αυτοκίνητο του που το επάρκαρε όσο το δυνατόν πιο κοντα στην έισοδο, τζιαι εν να γίνει το γνωστό μπάχαλο όπως όταν έσιει συναυλία η Βίσσιη ή όταν παίζει Αποέλ - Ομόνοια ή ανοίξει κανένα Carrefour. Τωρά που ανέφερα το Carrefour, ανυπομονώ να δώ τί θα γίνει όταν ανοίξει τζιαι το Lidl, που λαλούν ότι εν ακόμα πιο φτήνο.

Ένιγουέης, πίσω στην κουβέντα μας. Το ππόιν μου εν ότι οι Κυπραίοι αργά η γλήορα, εν να καταφέρουν να φύουν που την έκθεση. Οι ξένοι με την δημόσια συγκοινωνία που έχουμε, εν να καταφέρουν να φύουν, ή πρέπει να κατασκηνώσουν πόξω; Η στρατηγική θέση τζιαι οι εφτζιές, εν φτάνουν ρε κουμπάρε για να γίνουμε μια εκθεσιακή διαηπειρωτική γέφυρα. Δαμέ έρκουνταν 2-3 σιηλλιάες πρόσφυγες την ημέρα τζιαι εφέφκαν οι παραπάνω αυθημερόν τζιαι ήταν θάυμα που εκαταφέραμε να γίνουμε μια γέφυρα σωτηρίας για τους γείτονές μας. Άσχετα αν ο κουμπαρος ο Ζήνος στο ιμμικρέησιο, πάει τριφτός τζιαι δουλεύφκει τζιαι οβερττάι ακόμα τζιαι σαββατοκύριακα για να κανονίσει τους πρόσφυγες που θέλουν να μείνουν. Γαμώτο, πάλε εξέφυα που το θέμα...

Δαμέ εκτός που το ότι η δημόσια συγκοινωνία εν ανύπαρκτη, οι δρόμοι εν χάλια, από υποδομή σχίζουμε, εν να γίνουμε τζιαι major διοργανωτές τζιαι hosts διεθνών εκθέσεων-γεφύρων γαμώτο. Γέφυρα μπορεί, αλλά της Άρτας. Ας μείνουμε όπως είμαστε τζιαι εν OK, σιορ!